Apakah maknanya keamanan jika ia membenarkan pembunuhan, kecederaan parah dan pemusnahan infrastruktur sebuah masyarakat yang kononnya telah keluar daripada peperangan?
Inilah realiti yang dihadapi Gaza ketika pasukan pendudukan Israel meneruskan operasi mereka, menjadikan Jalur Gaza semakin tidak layak didiami oleh penduduk Palestin, dengan tujuan memastikan wilayah itu dikosongkan, sama ada melalui paksaan atau persetujuan yang dimanipulasi bagi membolehkan perampasan akhirnya.
Dalam laporan bertarikh 12 Januari, The New York Times mendapati bahawa Israel telah meratakan lebih 2,500 bangunan di Jalur Gaza sejak gencatan senjata dengan Hamas bermula pada 10 Oktober 2025.
Kebanyakan perobohan ini dimulakan di bahagian Gaza yang berada di bawah kawalan Israel di sepanjang garisan pemisah yang dikenali sebagai Garisan Kuning (Yellow Line).
Namun laporan tersebut turut mencatatkan perobohan bangunan di kawasan yang dikawal Hamas.
“Skala kemusnahan yang berterusan amat ketara.
“Di seluruh Gaza timur, di kawasan di bawah kawalan Israel, imej satelit menunjukkan keseluruhan blok perumahan telah dipadamkan sejak gencatan senjata, termasuk hamparan tanah ladang dan rumah hijau pertanian.”
NYT memetik kata-kata berat penganalisis politik berpangkalan di Gaza, Mohammed Al-Astal:
“Tentera Israel memusnahkan segala-galanya di hadapannya, rumah, sekolah, kilang dan jalan raya.
“Tiada justifikasi keselamatan untuk apa yang dilakukannya.” Seorang bekas pegawai Israel turut tidak menafikan.
“Ini adalah pemusnahan mutlak,” kata Shaul Arieli, komander pasukan Israel di Gaza pada 1990-an.
“Ia bukan bersifat terpilih, tetapi menyeluruh.”
Di bawah selindung nipis sebuah gencatan senjata yang kejam, kempen perobohan Israel, menurut Pergerakan Inisiatif Nasional Palestin, bertujuan “memperdalam bencana kemanusiaan serta memaksakan pemindahan paksa dan hukuman kolektif ke atas rakyat Gaza.”
Justifikasi yang dikemukakan kepada NYT tidak meyakinkan, dengan bersandar pada sebahagian daripada pelan damai 20 perkara Presiden Donald Trump yang menyatakan bahawa, “Semua infrastruktur ketenteraan, keganasan dan ofensif, termasuk terowong dan kemudahan pengeluaran senjata, akan dimusnahkan dan tidak dibina semula.”
Seorang pegawai tentera Israel menafikan dakwaan bahawa pemusnahan dilakukan tanpa diskriminasi.
Dalam beberapa keadaan, bangunan runtuh akibat letupan yang diletakkan oleh IDF di terowong di bawahnya.
Tentera udara juga menyerang struktur yang dianggap mengancam keselamatan anggota Israel, sebahagiannya terletak berhampiran Garisan Kuning.
Turut diakui bahawa perobohan berlaku di kedua-dua sisi Garisan Kuning, walaupun pasukan Israel tidak melintasi garisan itu ketika melakukannya.
Corak ini bukanlah perkara baharu.
BBC telah menyorotnya pada November tahun lalu apabila melaporkan bahawa “keseluruhan kejiranan yang dikawal oleh Angkatan Pertahanan Israel (IDF) telah diratakan dalam tempoh kurang sebulan, yang kelihatannya melalui perobohan.”
Unit Verify penyiar itu menganalisis imej satelit yang menunjukkan “kemusnahan bangunan di Gaza oleh tentera Israel berterusan pada skala yang amat besar.”
Banyak bangunan yang dimusnahkan tidak menunjukkan sebarang tanda kerosakan sebelumnya, khususnya di kawasan seperti Khan Younis timur, sekitar Abasan al-Kabira.
Taman, pokok serta beberapa kebun kecil turut dimusnahkan.
Tindakan sedemikian sepatutnya dianggap sebagai pelanggaran terang-terangan terhadap terma gencatan senjata.
Namun pegawai Israel, sama ada yang masih berkhidmat atau bekas, menolaknya.
Bekas Ketua Jabatan Doktrin Keselamatan Negara, Eitan Shamir, berhujah bahawa IDF bertindak selaras dengan perjanjian kerana terma tersebut tidak terpakai di kawasan Gaza di sebalik Garisan Kuning.
Hujah kasuistri yang halus ini turut dizahirkan melalui bahasa dingin jurucakap IDF yang menyatakan bahawa, selaras dengan perjanjian, “semua infrastruktur keganasan, termasuk terowong, mesti dibongkar di seluruh Gaza.
“Israel bertindak balas terhadap ancaman, pelanggaran dan infrastruktur keganasan.”
Tahap kemusnahan yang dibenarkan bergantung pada takrifan ancaman menurut pihak yang menilai.
Pada Disember, agensi semakan fakta Sanad milik Al Jazeera turut menemui dapatan yang sama.
“Imej satelit menunjukkan perobohan terkini berlaku antara 5 November dan 13 Disember, dengan tumpuan utama di kejiranan Shujayea dan Tuffah.”
Imej tersebut juga mendedahkan perobohan di bandar selatan Rafah serta perataan kemudahan pertanian di timur Deir el-Balah di Gaza tengah.
Konvensyen Geneva Keempat melarang pemusnahan oleh kuasa penjajah terhadap harta benda nyata atau peribadi yang dimiliki secara individu atau kolektif oleh orang persendirian, atau oleh negara, pihak berkuasa awam, atau organisasi sosial dan koperasi, kecuali dalam keadaan di mana ia benar-benar perlu sebagai sebahagian daripada operasi ketenteraan (Artikel 53).
Dalam emel kepada Al Jazeera pada Disember, Adil Haque dari Fakulti Undang-Undang Rutgers meragui bahawa aktiviti pemusnahan sistematik IDF mematuhi peruntukan Konvensyen tersebut.
“Dengan gencatan senjata umum yang berkuat kuasa, dan hanya beberapa pertukaran tembakan secara sporadik, tidak munasabah untuk menyatakan bahawa kemusnahan besar harta awam ini menjadi benar-benar perlu akibat operasi ketenteraan.”
Keperluan mutlak itu, jelasnya, mesti “timbul daripada operasi ketenteraan, iaitu daripada pertempuran atau persediaan langsung untuk pertempuran.”
Dalam respons terhadap laporan NYT, Francesca Albanese, Pelapor Khas PBB mengenai situasi hak asasi manusia di Wilayah Palestin yang diduduki sejak 1967, merumuskan keadaan suram ini dengan ketajaman yang tersendiri.
“Pelan damai yang kononnya ini,” tulisnya di media sosial, “membenarkan Israel ‘menyelesaikan kerja’: 450 terbunuh; 2,500 struktur dimusnahkan; bantuan penyelamat nyawa disekat.”
Ia kelihatan bukan sebagai pelan damai, dan lebih sebagai keadaan keganasan berterusan yang dibenarkan, sekadar berhenti di ambang peperangan.
About the Author
