Menjawab pandangan Datuk Marzuki Mohamad, mantan Ketua Setiausaha Sulit ketika Tan Sri Muhyiddin menjadi Perdana Menteri kelapan yang menyatakan bahawa meletakkan PAS sebagai “poster boy” Perikatan Nasional (PN) akan menghakis sokongan bukan Melayu merupakan satu analisis yang berasaskan kerangka politik lama dan tidak lagi sepenuhnya tepat dengan realiti semasa.
Malaysia hari ini sedang melalui perubahan demografi politik yang signifikan, di mana pengundi semakin bersifat pragmatik, menilai parti bukan semata-mata melalui lensa kaum, tetapi melalui isu integriti, kestabilan, kecekapan pentadbiran dan keadilan sosial.
Menggambarkan PAS sebagai faktor penolak kepada pengundi bukan Melayu tanpa mengambil kira perubahan strategi dakwah, peranan Dewan Himpunan Pendukung PAS (DHPP), serta peningkatan interaksi antara kaum di negeri-negeri yang ditadbir PAS adalah satu pendekatan analisis yang ketinggalan zaman.
Persepsi politik bukan sesuatu yang statik; ia boleh dibentuk, diubah dan diperbaiki melalui pendekatan komunikasi yang konsisten, dasar yang adil serta pengalaman pemerintahan yang inklusif.
Dalam konteks ini, persoalan sebenar bukan lagi sama ada PAS mampu menarik sokongan bukan Melayu atau tidak, tetapi sejauh mana usaha dakwah keluar, penerangan dasar, serta penglibatan rentas kaum diperkasakan secara strategik.
Dengan pendekatan yang lebih terbuka dan menyeluruh, PAS berpotensi membina kefahaman baharu dalam kalangan masyarakat majmuk bahawa keadilan Islam yang dibawanya bersifat sejagat dan melindungi semua lapisan masyarakat tanpa mengira kaum dan agama.
Pertama: Realiti pengundi Malaysia telah berubah
Analisis yang meletakkan PAS sebagai parti yang hanya mampu menarik sokongan Melayu adalah bacaan politik era 1990-an dan awal 2000-an.
Hari ini, landskap politik Malaysia telah mengalami beberapa perubahan penting:
1. Pengundi semakin pragmatik, bukan semata-mata ideologikal atau berasaskan kaum.
2. Isu ekonomi, integriti dan kestabilan kini lebih dominan berbanding retorik kaum.
3. Kekecewaan terhadap parti tradisional telah membuka ruang kepada parti alternatif, termasuk PAS.
Dalam PRU15, walaupun sokongan bukan Melayu kepada PAS masih kecil, namun terdapat peningkatan ketara undi bukan Melayu kepada Perikatan Nasional di kawasan tertentu, khususnya di kawasan bandar dan semi-bandar.
Ini menunjukkan tembok psikologi yang selama ini dianggap kebal sebenarnya sudah mula retak.
Kedua: Persepsi terhadap PAS bukan statik
Persepsi politik tidak bersifat kekal; ia boleh berubah melalui interaksi, komunikasi dan pengalaman pemerintahan.
Naratif bahawa PAS dilihat ekstrem oleh bukan Melayu sebahagiannya dibentuk oleh propaganda politik berdekad lamanya, bukan semata-mata pengalaman langsung.
Apabila interaksi meningkat, khususnya melalui pentadbiran negeri, program kebajikan, serta pendekatan inklusif, persepsi tersebut mula berubah.
Di negeri-negeri seperti Terengganu dan Kelantan, terdapat komuniti bukan Melayu yang hidup stabil di bawah pentadbiran PAS tanpa konflik besar.
Ini menjadi bukti empirikal bahawa gambaran negatif yang sering diulang tidak sepenuhnya selari dengan realiti di lapangan.
Ketiga: Peranan DHPP sebagai jambatan strategik
Dewan Himpunan Pendukung PAS (DHPP) merupakan instrumen strategik yang sering dipandang remeh dalam analisis politik arus perdana.
Jika diperkuat dan diperkasakan secara sistematik, DHPP mampu berfungsi sebagai:
- Jambatan komunikasi antara PAS dan bukan Melayu
- Platform penerangan mengenai konsep keadilan Islam
- Medium penglibatan bukan Melayu dalam dasar dan kebajikan
- Saluran membina keyakinan bahawa PAS bukan eksklusif untuk satu kaum sahaja
Melalui pendekatan dakwah yang hikmah dan berstrategi, PAS boleh menampilkan Islam sebagai sistem keadilan sejagat, bukan identiti kaum.
Ini sejajar dengan prinsip Islam itu sendiri yang bersifat rahmatan lil ‘alamin.
Keempat: Strategi dakwah keluar (outreach) mesti dipertingkat
Apa yang lebih penting bukan soal siapa “poster boy”, tetapi strategi peluasan pengaruh.
Jika PAS hanya menumpukan kerja dalaman dan pengukuhan di kawasan tradisi Melayu, pertumbuhan sokongan akan mendatar.
Namun jika usaha diperluas secara agresif melalui:
- Dialog antara agama dan kaum
- Program kebajikan rentas komuniti
- Penglibatan aktif DHPP di kawasan bandar
- Naratif keadilan sosial dan anti-rasuah
- Pendekatan profesional dan teknokratik dalam pentadbiran
Maka PAS berpotensi mengubah persepsi bukan Melayu secara berperingkat.
Sejarah politik menunjukkan bahawa parti yang konsisten menyampaikan mesej dan menunjukkan prestasi pentadbiran yang stabil akhirnya mampu menembusi sempadan kaum.
DAP sendiri mengambil masa puluhan tahun sebelum diterima sebahagian pengundi Melayu bandar; proses yang sama boleh berlaku kepada PAS dalam konteks berbeza.
Kelima: Politik Malaysia sedang menuju politik pasca-perkauman
Generasi pengundi muda, khususnya di bandar dan pinggir bandar, semakin menilai parti berdasarkan:
- Kecekapan pentadbiran
- Integriti kepimpinan
- Kos sara hidup
- Peluang ekonomi
- Tadbir urus bersih
Jika PAS mampu memposisikan diri sebagai parti yang bersih, stabil dan berprinsip, sambil memperluaskan dakwah kepada bukan Melayu melalui pendekatan rasional dan kebajikan, maka ruang sokongan merentas kaum akan berkembang secara organik.
Kesimpulan
Pandangan bahawa PAS sebagai “poster boy” akan secara automatik menjejaskan sokongan bukan Melayu adalah pandangan yang berasaskan model politik lama.
Realiti politik Malaysia kini lebih dinamik dan terbuka kepada perubahan persepsi.
Dengan memperkukuh usaha dakwah ke luar, memperkasakan DHPP dan menampilkan Islam sebagai kerangka keadilan sejagat yang melindungi semua, PAS bukan sahaja mampu mengekalkan sokongan Melayu, malah berpotensi memperluas pengaruh kepada pengundi bukan Melayu secara berperingkat dan strategik.
Isunya bukan lagi sama ada PAS boleh diterima oleh bukan Melayu, tetapi sejauh mana PAS bersedia melaksanakan strategi jangka panjang untuk mendekati dan meyakinkan mereka.
About the Author
