Pandangan Datuk Khairuddin Abu Hassan yang menyeru agar beberapa tokoh utama bekas pimpinan Bersatu, khususnya Hamzah Zainudin, mempertimbangkan penyertaan ke dalam Parti Islam Se-Malaysia (PAS) membuka ruang perbincangan yang luas mengenai masa depan politik Melayu-Islam di Malaysia.
Seruan ini bukan sekadar bersifat kepartian, bahkan dilihat sebagai usaha strategik membina semula kesatuan politik umat Islam dalam konteks semasa yang semakin kompleks.
Pandangan tersebut mengangkat beberapa hujah penting yang perlu dihuraikan secara lebih mendalam untuk difahami dari sudut politik, sosial dan ideologi.
1. PAS sebagai Wadah Penyatuan Politik Melayu-Islam
Salah satu premis utama yang dikemukakan ialah cadangan menjadikan PAS sebagai platform penyatuan politik Melayu.
Idea ini pernah diutarakan oleh Zulkifli Ismail, Ahli Parlimen Jasin kepada Mahathir Mohamad, yang mencerminkan kesedaran bahawa perpecahan politik Melayu melemahkan kuasa tawar-menawar umat Islam dalam landskap politik nasional.
Hujah bahawa PAS belum diuji menerajui kepimpinan negara secara menyeluruh memberi dimensi baharu dalam wacana politik Malaysia.
Sejak merdeka, kepimpinan persekutuan didominasi oleh gabungan berteraskan UMNO, diikuti oleh tempoh pemerintahan Pakatan Harapan dan Perikatan Nasional yang lebih singkat.
PAS pula lebih banyak berperanan sebagai rakan koalisi atau kerajaan negeri.
Oleh itu, cadangan menjadikan PAS sebagai platform utama dilihat sebagai percubaan merombak paradigma tradisional politik Melayu.
2. Perubahan Persepsi terhadap PAS: Dari Stereotaip kepada Penerimaan
Penulis menegaskan bahawa persepsi ekstrem agama terhadap PAS semakin terhakis.
Hakikat ini boleh diperhatikan melalui beberapa perkembangan:
a. Kemunculan Generasi Profesional dan Berpendidikan
Kemasukan golongan muda berpendidikan tinggi, termasuk graduan luar negara, telah mengubah imej PAS daripada parti ulama tradisional semata-mata kepada parti yang menggabungkan ulama dan profesional.
Fenomena ini bukan sahaja meningkatkan kredibiliti intelektual, malah membantu PAS menyesuaikan wacana Islam dengan realiti moden seperti ekonomi, teknologi dan pentadbiran.
b. Kepimpinan Negeri yang Lebih Inklusif
Kepimpinan negeri seperti di Terengganu dan Kedah sering dijadikan contoh pentadbiran yang pragmatik dan sederhana.
Gaya kepimpinan ini menekankan pentadbiran bersih, kebajikan rakyat, serta kestabilan sosial, sekali gus menangkis label ekstremisme.
c. Hubungan Antara Kaum
Contoh yang dibawa beliau mengenai personaliti Ahli Parlimen Jasin menunjukkan bahawa pendekatan mesra rakyat dan hormat budaya pelbagai kaum mampu meningkatkan keyakinan masyarakat bukan Islam terhadap PAS.
Fenomena kemasukan ahli bersekutu daripada masyarakat India menunjukkan perubahan psikologi politik yang signifikan.
3. Penyertaan Bekas Pemimpin UMNO dan Kesan Strategik
Kemasukan tokoh-tokoh seperti Annuar Musa dan Shahidan Kassim ke dalam PAS memberi kesan strategik besar:
a. Menembusi kubu tradisional UMNO: Kehadiran mereka memudahkan PAS mendekati akar umbi UMNO yang selama ini sukar ditembusi.
b. Pengalaman pentadbiran pusat: Bekas pemimpin UMNO membawa pengalaman luas dalam kerajaan persekutuan, membantu PAS meningkatkan keupayaan pentadbiran.
c. Isyarat keterbukaan PAS: PAS dilihat bersedia berkongsi peranan dan kuasa demi matlamat lebih besar, iaitu pengukuhan Islam dan Melayu.
Langkah ini juga memberi mesej bahawa PAS bukan lagi parti eksklusif, sebaliknya platform terbuka kepada sesiapa sahaja yang menerima dasar Islam sebagai teras perjuangan.
4. Harapan terhadap Penyertaan Bekas Pemimpin Bersatu
Seruan agar tokoh seperti Hamzah Zainudin dan beberapa bekas pemimpin Bersatu menyertai PAS harus dilihat dalam kerangka geopolitik dalaman politik Melayu.
a. Penggabungan Aset Politik
Bekas pemimpin Bersatu memiliki pengalaman pentadbiran, jaringan politik serta pengaruh di peringkat nasional.
Penyertaan mereka boleh memperkukuh kapasiti PAS sebagai parti nasional.
b. Penyatuan Undi Melayu
Perpecahan undi Melayu antara beberapa parti utama sering menyebabkan ketidakstabilan politik.
Penyatuan di bawah satu platform yang dominan berpotensi mengurangkan pertembungan sesama sendiri.
c. Keseimbangan Duniawi dan Ukhrawi
Beliau menekankan bahawa PAS menawarkan keseimbangan antara perjuangan politik duniawi dan nilai akhirat berteraskan al-Quran dan Sunnah.
Naratif ini penting bagi menarik pemimpin yang mencari landasan politik berprinsip.
5. PAS dan Masa Depan Politik Malaysia
Seruan penyatuan ini tidak boleh dilihat semata-mata sebagai strategi parti, tetapi sebagai sebahagian daripada evolusi politik Malaysia. Terdapat beberapa implikasi:
Pertama, jika PAS berjaya menjadi platform penyatuan utama Melayu-Islam, struktur politik nasional mungkin berubah daripada model berbilang parti Melayu kepada satu paksi dominan.
Kedua, pendekatan inklusif PAS terhadap bukan Islam akan menjadi faktor penentu sama ada parti itu boleh diterima sebagai parti nasional yang memerintah, bukan sekadar parti komuniti Melayu-Islam.
Ketiga, keupayaan PAS menggabungkan ulama, profesional dan bekas pemimpin parti lain akan menentukan sama ada ia mampu mentadbir negara secara menyeluruh.
Kesimpulan
Pandangan Datuk Khairuddin Abu Hassan mencerminkan satu aspirasi politik yang semakin mendapat perhatian: penyatuan politik Melayu-Islam di bawah satu wadah yang dianggap stabil, berprinsip dan inklusif.
Seruan agar tokoh-tokoh penting menyertai PAS bukan sekadar soal keahlian parti, tetapi usaha membentuk semula landskap politik negara ke arah kesatuan yang lebih besar.
Masa depan gagasan ini bergantung kepada beberapa faktor utama: keikhlasan penyatuan, kebijaksanaan kepimpinan, keterbukaan terhadap masyarakat majmuk, serta keupayaan PAS membuktikan bahawa ia mampu memimpin negara secara adil dan berwibawa.
Jika faktor-faktor tersebut dipenuhi, tidak mustahil PAS akan muncul sebagai platform politik utama yang bukan sahaja memperkukuh kedudukan Melayu dan Islam, tetapi juga menyumbang kepada kestabilan dan keharmonian Malaysia secara keseluruhan.
About the Author
