Keputusan Democratic Action Party (DAP) untuk mengadakan kongres khas pada 12 Julai bagi menentukan sama ada pemegang jawatannya perlu meletak jawatan daripada semua posisi dalam kerajaan, namun terus menyokong kerajaan perpaduan di Parlimen, membuka lembaran baharu dalam dinamika politik tanah air.
Setiausaha Agungnya, Anthony Loke, menyifatkan perhimpunan tersebut sebagai satu “referendum dalaman” untuk membolehkan perwakilan menentukan peranan parti dalam pentadbiran.
Laporan oleh Sin Chew Daily memetik beliau sebagai berkata bahawa walaupun ahli mengundi untuk menarik diri daripada jawatan eksekutif, 40 Ahli Parlimen DAP akan terus menyokong kerajaan pimpinan Perdana Menteri Anwar Ibrahim sehingga pilihan raya umum akan datang.
Secara zahirnya, langkah ini dilihat sebagai usaha memperjelas kedudukan parti dalam kerajaan perpaduan.
Namun, dari sudut politik yang lebih mendalam, ia menimbulkan persoalan besar tentang keikhlasan dan keberanian politik DAP sendiri.
Taktik Selamat atau Tanggungjawab Politik?
Dalam sistem demokrasi berparlimen, penyertaan dalam kerajaan bukan sekadar memegang jawatan, tetapi memikul tanggungjawab bersama.
Jika sesuatu dasar atau keputusan kerajaan menimbulkan kontroversi, ia adalah tanggungjawab kolektif semua parti yang berada dalam Kabinet.
Namun cadangan untuk melepaskan jawatan eksekutif tetapi terus menyokong kerajaan di Parlimen memberi gambaran seolah-olah DAP mahu menikmati kelebihan kuasa tanpa memikul sepenuhnya beban tanggungjawab.
Persoalannya mudah: jika benar parti itu tidak lagi selesa berada dalam pentadbiran, mengapa masih mahu mengekalkan sokongan di Parlimen?
Dan jika masih menyokong kerajaan, mengapa perlu melepaskan jawatan?
Langkah separuh jalan ini boleh ditafsirkan sebagai strategi politik menjelang pilihan raya, satu percubaan menjauhkan diri daripada isu-isu kontroversi kerajaan, sambil tetap memastikan kelangsungan kuasa sehingga tamat penggal.
Beban Terhadap Kerajaan Perpaduan
Kerajaan perpaduan yang dibentuk selepas Pilihan Raya Umum ke-15 dibina atas asas kompromi dan kestabilan.
Ia memerlukan semua parti komponen untuk berdiri teguh dalam satu barisan, khususnya ketika berdepan tekanan ekonomi, isu kos sara hidup dan sentimen kaum serta agama yang sensitif.
Namun sepanjang tempoh pentadbiran ini, pelbagai polemik tercetus yang sering kali dikaitkan dengan kenyataan atau pendirian pemimpin DAP.
Walaupun parti itu menafikan tuduhan tertentu, persepsi dalam kalangan sebahagian rakyat tetap wujud bahawa DAP membawa beban politik tertentu kepada kerajaan.
Kini, apabila desas-desus pilihan raya semakin kedengaran, cadangan untuk “undur dari Kabinet tetapi kekal menyokong” menimbulkan tanggapan bahawa parti tersebut cuba mengambil jarak daripada segala kelemahan pentadbiran, tanpa mahu menanggung risiko kehilangan kuasa sepenuhnya.
Bagi pengkritik, ini bukan langkah berani, tetapi langkah menyelamatkan diri menjelang pilihan raya.
Referendum Dalaman atau Strategi Persepsi?
Anthony Loke menyifatkan kongres khas itu sebagai referendum dalaman.
Namun dalam politik, persepsi awam jauh lebih penting daripada istilah yang digunakan.
Jika keputusan akhirnya adalah untuk menarik diri daripada jawatan kerajaan, DAP berkemungkinan akan berhujah bahawa ia menghormati suara akar umbi.
Tetapi pada masa yang sama, dengan mengekalkan sokongan 40 Ahli Parlimen, parti itu tetap menjadi penentu hayat kerajaan.
Strategi ini membolehkan DAP berkata kepada penyokongnya bahawa mereka “tidak lagi terikat dengan keputusan Kabinet”, sementara kepada rakan koalisi mereka boleh memberi jaminan bahawa kerajaan tidak akan tumbang.
Persoalannya: adakah ini satu bentuk kebertanggungjawaban politik, atau sekadar percaturan taktikal untuk memelihara kepentingan parti?
Risiko Politik dan Ujian Keikhlasan
Dalam politik, keberanian sebenar teruji apabila parti sanggup menanggung risiko demi prinsip.
Jika benar terdapat perbezaan besar atau ketidakselesaan dalam pentadbiran, pilihan paling jelas ialah menarik sokongan sepenuhnya dan kembali kepada mandat rakyat.
Namun memilih jalan tengah, keluar dari eksekutif tetapi kekal menyokong di Parlimen, memberi gambaran bahawa DAP mahu mengelakkan risiko kehilangan pengaruh, sambil cuba membersihkan imej menjelang pilihan raya.
Bagi sesetengah pihak, langkah ini dilihat sebagai sikap tidak konsisten.
Kritikan keras menyifatkannya sebagai cubaan “melepas tangan” setelah berada dalam kerajaan dan menikmati kedudukan kuasa.
Menjelang Pilihan Raya: Politik Persepsi Akan Menentukan
Apa pun keputusan kongres khas nanti, yang pasti isu ini akan menjadi bahan kempen dan perdebatan politik.
Pihak lawan akan mempersoalkan konsistensi DAP.
Penyokong pula akan mempertahankan langkah itu sebagai strategi yang sah dalam demokrasi.
Namun bagi rakyat yang menilai dari luar gelanggang parti, persoalan asas tetap sama: adakah tindakan ini lahir daripada prinsip, atau sekadar percaturan menjelang pilihan raya?
Dalam suasana politik yang semakin mencabar, rakyat semakin bijak menilai.
Mereka bukan sahaja melihat apa yang dilakukan, tetapi juga mengapa ia dilakukan dan pada waktu bila ia dilakukan.
Keputusan 12 Julai nanti bukan sekadar menentukan kedudukan DAP dalam kerajaan, tetapi juga akan menjadi cerminan sejauh mana parti itu bersedia memikul tanggungjawab politik secara menyeluruh, atau memilih jalan paling selamat demi kelangsungan kuasa.
Kesimpulan
Akhirnya, persoalan sebenar bukan sama ada DAP kekal dalam Kabinet atau tidak, tetapi soal integriti dan konsistensi politik.
Jika selama ini mereka bersama memegang kuasa, maka mereka juga bersama memikul segala beban dan kelemahan pentadbiran.
Tidak wajar apabila suasana politik semakin menghampiri pilihan raya, barulah timbul cadangan untuk “berundur secara terhormat” tetapi terus mengekalkan kuasa di Parlimen.
Langkah separuh masak seperti ini memberi gambaran seolah-olah mahu memisahkan diri daripada liabiliti kerajaan tanpa sanggup melepaskan manfaat kuasa.
Dalam bahasa mudah, mahu selamatkan imej tanpa berani menanggung risiko.
Rakyat sedang memerhati. Politik bukan sekadar permainan strategi, tetapi soal kejujuran terhadap mandat yang diberi.
Jika benar ada prinsip yang ingin dipertahankan, maka bertindaklah secara tuntas dan berani.
Jika tidak, rakyat berhak melihatnya sebagai percaturan oportunis yang hanya muncul apabila bayang pilihan raya semakin hampir.
Dalam politik, keberanian diuji ketika berdepan risiko, bukan ketika mencari jalan paling selamat.
About the Author
