Memasuki minggu ketiga serangan bersama Amerika Syarikat dan Israel terhadap Iran, kesilapan strategik pentadbiran Presiden Donald Trump semakin jelas kelihatan.
Konflik ini bermula pada 28 Februari dengan satu kempen ketenteraan berskala besar yang bertujuan melumpuhkan kepimpinan serta keupayaan ketenteraan Iran.
Sebagai persediaan kepada operasi tersebut, Washington telah mengerahkan kehadiran tentera terbesar di Asia Barat sejak pencerobohan Amerika Syarikat ke atas Iraq pada tahun 2003.
Dua kumpulan kapal induk, pesawat pejuang tambahan serta sistem pertahanan udara canggih dihantar ke rantau itu bagi melindungi Israel dan sekutu utama Amerika di kawasan berkenaan.
Namun selepas tiga minggu peperangan, banyak objektif strategik Washington masih belum tercapai.
Sebaliknya, konflik tersebut kini berkembang menjadi konfrontasi serantau yang mula mengubah dinamika keselamatan dan tenaga di seluruh Asia Barat.
Sebelum operasi ini bermula, Pengerusi Ketua Turus Bersama Amerika Syarikat, Dan Caine, dilaporkan telah memberi amaran kepada Rumah Putih mengenai risiko konflik berpanjangan serta kerentanan pangkalan tentera Amerika yang ditempatkan di sekitar Teluk Parsi.
Menurut laporan media Amerika, beliau memberi peringatan bahawa pangkalan, infrastruktur dan anggota tentera Amerika boleh menjadi sasaran sekiranya Iran melancarkan serangan balas berskala besar.
Walaupun amaran tersebut diberikan, konflik dengan cepat meningkat menjadi lebih serius.
Iran melancarkan ribuan dron dan peluru berpandu ke arah sasaran Israel serta infrastruktur ketenteraan yang mempunyai kaitan dengan Amerika Syarikat di seluruh Teluk Parsi.
Beberapa negara Teluk yang menjadi tuan rumah kepada pangkalan tentera Amerika turut mengalami serangan berulang terhadap pangkalan tentera, lapangan terbang yang berkaitan dengan Amerika serta kemudahan tenaga.
Keupayaan dron Iran yang semakin berkembang turut menarik perhatian penganalisis ketenteraan.
Kate Bondar dari Center for Strategic and International Studies (CSIS) memberitahu akhbar Financial Times bahawa sistem pertahanan udara Amerika pada asalnya tidak direka untuk menghadapi gelombang besar dron kos rendah dan peluru berpandu yang dihasilkan secara domestik oleh Iran.
Konflik ini juga memberi kesan besar kepada pasaran tenaga dunia.
Laluan perkapalan melalui Selat Hormuz, iaitu laluan strategik yang biasanya membawa kira-kira satu perlima daripada bekalan minyak dunia, telah mengalami gangguan besar.
Trafik maritim menurun dengan ketara selepas beberapa serangan terhadap kapal dan laluan kapal tangki minyak.
Gangguan ini menyebabkan harga minyak global melonjak dan memaksa pasaran tenaga mengambil langkah kecemasan.
Dalam usaha menstabilkan harga, Washington dilaporkan telah melonggarkan sekatan terhadap eksport minyak Rusia secara sementara bagi membolehkan bekalan tambahan memasuki pasaran dunia.
Dalam masa yang sama, korban kemanusiaan terus meningkat.
Lebih 1,400 orang terbunuh di Iran sejak permulaan peperangan ini.
Antara yang terkorban ialah 168 orang, kebanyakannya pelajar apabila sebuah peluru berpandu Amerika Syarikat mengenai sebuah sekolah perempuan di bandar Minab di selatan Iran.
Insiden ini telah mencetuskan kecaman antarabangsa yang meluas.
Peperangan ini juga mendedahkan kelemahan dalam infrastruktur ketenteraan Amerika di Teluk Parsi.
Serangan Iran telah menyasarkan pangkalan tentera Amerika serta kemudahan logistik di seluruh rantau tersebut.
Menurut laporan The Wall Street Journal, serangan peluru berpandu Iran telah merosakkan beberapa pesawat pengisian bahan api udara Amerika yang ditempatkan di Pangkalan Udara Prince Sultan di Arab Saudi.
Imej satelit juga menunjukkan kerosakan pada sistem radar amaran awal yang berkaitan dengan rangkaian pertahanan peluru berpandu THAAD (Terminal High Altitude Area Defense).
Implikasi Strategik Utama Peperangan
Beberapa perkembangan telah menyebabkan penganalisis menyimpulkan bahawa konflik ini membawa kesan strategik yang serius kepada Washington dan sekutunya:
Serangan ke atas sekolah di Minab
Serangan Amerika yang memusnahkan sekolah perempuan di selatan Iran telah mencetuskan kecaman antarabangsa yang kuat terhadap kempen ketenteraan tersebut.
Kehilangan keselamatan operasi di Teluk Parsi
Serangan peluru berpandu dan dron Iran terhadap pangkalan tentera Amerika di beberapa negara Teluk menunjukkan bahawa penempatan tentera Amerika di rantau itu kini sangat terdedah.
Kerosakan sistem radar dan pertahanan udara
Radar amaran awal serta rangkaian pertahanan udara canggih, termasuk sistem yang berkaitan dengan bateri THAAD, dilaporkan mengalami kerosakan akibat serangan Iran.
Kemusnahan besar di Israel
Serangan bertubi-tubi peluru berpandu Iran menyebabkan kemusnahan besar di Tel Aviv, sehingga sebahagian sistem pertahanan udara Israel gagal menangkis serangan tersebut.
Penguasaan Iran ke atas Selat Hormuz
Tehran kini mempunyai pengaruh besar terhadap laluan perkapalan di Selat Hormuz, menyebabkan trafik kapal tangki minyak menurun secara drastik dan menegaskan hak kedaulatan Iran terhadap salah satu laluan tenaga paling penting di dunia.
Lonjakan harga minyak dunia
Gangguan terhadap laluan perkapalan di Teluk Parsi telah menyebabkan harga tenaga global meningkat dengan mendadak.
Buat masa ini, peperangan tersebut masih jauh daripada kemenangan pantas seperti yang diramalkan oleh sebahagian pihak di Washington.
Sebaliknya, konflik ini telah mendedahkan risiko sebenar eskalasi ketenteraan di salah satu kawasan paling sensitif secara strategik di dunia, di mana satu konfrontasi ketenteraan mampu mengubah dengan pantas pasaran tenaga global, keselamatan serantau serta pakatan geopolitik antarabangsa.
About the Author
