Dalam suasana ketidaktentuan global yang semakin meruncing, Ahmad Samsuri Mokhtar tampil dengan satu kenyataan yang mencerminkan keprihatinan mendalam terhadap masa depan ekonomi negara.
Kenyataan media beliau bukan sekadar reaksi terhadap perkembangan semasa, tetapi merupakan satu seruan strategik agar Malaysia segera beralih kepada pendekatan yang lebih inklusif, matang dan berteraskan kepentingan nasional.
Menurut beliau, dunia kini sedang berdepan tekanan ekonomi yang semakin kompleks, didorong oleh konflik geopolitik yang berpanjangan di Asia Barat.
Implikasi daripada konflik ini tidak lagi terhad kepada kawasan terlibat, sebaliknya telah merebak ke peringkat global melalui kenaikan harga tenaga, gangguan rantaian bekalan dan ketidaktentuan pasaran antarabangsa.
Keadaan ini secara langsung memberi kesan kepada negara-negara membangun seperti Malaysia yang bergantung kepada kestabilan perdagangan dan kos import yang terkawal.
Kesan rantaian daripada situasi ini, jelas beliau, sudah mula dirasai dan dijangka akan menjadi lebih ketara dalam tempoh beberapa bulan akan datang.
Antara implikasi yang dijangka termasuk kenaikan harga barang asas dan makanan, peningkatan kos logistik dan pengangkutan, serta kenaikan kos utiliti dan perkhidmatan.
Lebih membimbangkan, beliau turut memberi amaran bahawa tekanan ekonomi ini berpotensi memberi kesan kepada pasaran pekerjaan, termasuk risiko pengurangan tenaga kerja dalam sektor-sektor tertentu.
Beliau menegaskan bahawa tanpa campur tangan dasar yang bersifat proaktif dan tersusun, risiko pemberhentian pekerja boleh meningkat dengan ketara, khususnya dalam sektor pembuatan, logistik serta perusahaan kecil dan sederhana (PKS).
Sektor-sektor ini, menurut beliau, merupakan tulang belakang ekonomi negara dan amat sensitif terhadap perubahan kos bahan mentah serta tekanan operasi.
Dalam menghadapi realiti ini, Dr. Samsuri menggariskan keperluan mendesak untuk Malaysia mengamalkan pendekatan non-partisan, iaitu satu pendekatan yang meletakkan kepentingan negara mengatasi perbezaan politik kepartian.
Beliau menegaskan bahawa dalam situasi krisis, perpecahan politik hanya akan melemahkan keupayaan negara untuk bertindak secara efektif dan pantas.
Sehubungan itu, beliau mencadangkan penubuhan sebuah platform khusus berbentuk Majlis Perundingan dan Intervensi Ekonomi Negara, yang berfungsi sebagai ruang kolaborasi antara pelbagai pihak berkepentingan.
Majlis ini dicadangkan melibatkan penyertaan menyeluruh daripada kerajaan, pembangkang, badan bukan kerajaan (NGO), ahli akademik, pemain industri serta wakil masyarakat sivil.
Menurut beliau, penglibatan pelbagai pihak ini penting bagi memastikan setiap dasar dan keputusan yang diambil benar-benar mencerminkan kepentingan kolektif negara, bukan hanya pandangan sebelah pihak.
Pendekatan ini juga dilihat mampu meningkatkan kualiti keputusan melalui perkongsian kepakaran, data dan pengalaman daripada pelbagai sektor.
Dalam nada yang tegas tetapi konstruktif, beliau menekankan bahawa cadangan ini bukan bersifat politik, sebaliknya merupakan satu keperluan strategik bagi memastikan kelangsungan ekonomi negara.
Dalam dunia yang semakin tidak menentu, Malaysia tidak boleh terus bergerak dalam keadaan berpecah mengikut garis politik yang sempit.
Sebaliknya, beliau menyeru agar semua pihak menghimpunkan kekuatan nasional dengan merentasi perbezaan ideologi dan latar belakang demi menghadapi cabaran ekonomi yang semakin kompleks.
Dalam keadaan di mana kestabilan ekonomi dan kebajikan rakyat menjadi taruhan, keutamaan negara, menurut beliau, mestilah tertumpu kepada kesejahteraan rakyat serta daya tahan ekonomi jangka panjang.
Kenyataan ini mencerminkan satu pendekatan kepimpinan yang lebih luas dan strategik yang tidak hanya melihat kepada kepentingan jangka pendek, tetapi berusaha membina asas yang kukuh bagi memastikan Malaysia mampu bertahan dan terus berkembang dalam menghadapi cabaran global yang semakin mencabar.
About the Author
