Protes di pelbagai universiti Amerika dalam solidariti dengan Palestin menunjukkan bahawa sokongan sebulat suara dan bipartisan yang diterima oleh apartheid dan ketenteraan Israel daripada kerajaan dan ahli politik A.S. berturut-turut tidak lagi sebulat suara di kalangan sektor masyarakat yang luas, terutamanya di kalangan golongan muda.<\/p>\n\n\n\n
Menurut tinjauan yang dijalankan oleh Institut Politik Universiti Harvard, golongan muda berusia 18 hingga 29 tahun di Amerika Syarikat menganggap operasi ketenteraan Israel selepas 7 Oktober tidak wajar.<\/p>\n\n\n\n
44% Demokrat muda dan 30% bebas muda menekankan ketidakadilan dan tidak boleh diterima tindakan Israel, manakala hanya 14% Demokrat dan 19% bebas percaya tindakan Israel wajar.<\/p>\n\n\n\n
Tambahan pula, sementara majoriti anak muda Amerika menyatakan solidariti dengan rakyat Palestin, hanya 18% anak muda mendapati prestasi pentadbiran Biden berhubung konflik Gaza memuaskan.<\/p>\n\n\n\n
Kehilangan sokongan terhadap wacana pro-Zionis membawa akibat kepada pelajar.<\/p>\n\n\n\n
Pihak berkuasa universiti sedang menjalankan kempen undang-undang yang tidak simetri terhadap pelajar yang menuntut dihentikan keterlibatan universiti mereka dengan pembunuhan beramai-ramai Palestin.<\/p>\n\n\n\n
Sejak Oktober, universiti telah menggantung kumpulan pelajar, menyekat kebebasan akademik bersuara, dan memanggil polis untuk menyekat penunjuk perasaan aman di banyak universiti di seluruh negara.<\/p>\n\n\n\n
Pada masa yang sama, pro-Zionisme telah menggunakan istilah “antisemit” untuk cuba memburukkan protes.<\/p>\n\n\n\n
Dalam hal ini, Perdana Menteri Israel Benjamin Netanyahu, dalam penampilan umum baru-baru ini, menyifatkan protes di universiti Amerika sebagai “mengerikan” dan mendakwa bahawa “orang ramai antisemitik telah menguasai universiti utama.”<\/p>\n\n\n\n
Sementara itu, Mark Dubowitz, pengarah Yayasan lobi pro-Zionis untuk Pertahanan Demokrasi, mengaitkan penunjuk perasaan dengan Hamas dan menyindir bahawa mereka bertindak sebagai “proksi Iran.”<\/p>\n\n\n\n
Strategi menuduh pihak yang menentang Zionisme sebagai antisemitisme bukanlah perkara baru.<\/p>\n\n\n\n
Seawal tahun 1880, pemimpin gerakan Zionis di Palestin melabelkan rakyat Palestin yang berjuang menentang penjajahan tanah mereka sebagai antisemit.<\/p>\n\n\n\n
Mereka berhujah bahawa penentangan Palestin terhadap Zionisme bukan berdasarkan penjajahan Palestin oleh gerakan atau rampasan tanah daripada petani Palestin, tetapi lebih kepada “antisemitisme.”<\/p>\n\n\n\n
Pada tahun 1920, peneroka Zionis di Palestin menuduh rakyat Palestin menentang penjajahan kerana melakukan “pogrom” antisemitik terhadap penjajah Yahudi mereka.<\/p>\n\n\n\n
Seperti yang ditunjukkan oleh Joseph Massad, seorang profesor sejarah Arab, pada masa itu Zionis menegaskan bahawa ideologi mereka adalah satu-satunya ungkapan Yudaisme yang benar dan bahawa kedua-duanya tidak boleh dipisahkan.<\/p>\n\n\n\n
Selepas itu, Zionis menerima pakai peruntukan ini sebagai fakta sejarah dan bukannya mengiktirafnya sebagai satu inovasi.<\/p>\n\n\n\n
Zionis menegaskan bahawa transformasi Palestin menjadi “Zion” adalah sesuatu yang dikongsi dan dikongsi oleh semua orang Yahudi sepanjang berabad-abad.<\/p>\n\n\n\n
Apabila Perhimpunan Agung Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu mengisytiharkan pada tahun 1975 bahawa “Zionisme adalah perkauman” dan membandingkannya dengan kolonialisme peneroka Eropah kulit putih yang lain di Rhodesia, Namibia, dan Afrika Selatan, Zionis dan sekutu mereka berhujah sebaliknya adalah benar: resolusi PBB dan semua bentuk. anti-Zionisme adalah antisemit.<\/p>\n\n\n\n
Dalam beberapa tahun kebelakangan ini, dengan kejayaan yang semakin meningkat dalam gerakan Boikot, Pencairan dan Sekatan (BDS), suara Israel dan pro-Israel telah menyatakan kebimbangan yang ketara tentang motif “antisemit” yang dikatakan di sebalik semua gerakan yang menentang penjajahan peneroka Israel, perkauman negara, dan pendudukan tentera.<\/p>\n\n\n\n
Sebaliknya, adalah penting juga untuk menyebut imej tindakan polis di pelbagai universiti, mencerminkan apa yang dikenali sebagai ketenteraan kehidupan seharian.<\/p>\n\n\n\n
Dalam konteks Amerika, ketenteraan polis merujuk kepada proses di mana agensi penguatkuasaan undang-undang telah meningkatkan senjata dan peralatan mereka, menggunakan taktik dan amalan yang menggunakan tindak balas gaya tentera walaupun untuk aktiviti kepolisan rutin.<\/p>\n\n\n\n
Pengkritik proses ini telah mencadangkan bahawa dengan melengkapkan polis dengan peralatan tentera, ia menghantar mesej bahawa mereka sedang berperang. Ini membayangkan kewujudan “musuh.”<\/p>\n\n\n\n
Di bandar dan di kawasan pinggir bandar dan luar bandar, musuh sering dianggap sebagai “orang lain” yang terdedah kepada jenayah, yang dalam kebanyakan kes mempunyai dimensi perkauman.<\/p>\n\n\n\n
Bagaimanapun, seperti yang ditunjukkan oleh sikap polis di beberapa universiti, pihak berkuasa mampu menjadikan pelajar sebagai musuh semata-mata kerana mempersoalkan kesahihan Zionisme dan projek penjajahannya di Palestin.<\/p>\n\n\n\n
Ini mungkin menunjukkan bahawa bagi pihak berkuasa pro-Zionis, protes dalam solidariti dengan rakyat Palestin di banyak universiti Barat, dan di seluruh Amerika Syarikat khususnya, mewakili saat yang penting.<\/p>\n\n\n\n
Walaupun benar bahawa penduduk universiti bukanlah cerminan tepat pendapat umum, aktivisme mereka sering menjadi penunjuk masa depan dari segi politik.<\/p>\n\n\n\n
Di sinilah letaknya kepentingan politik kem-kem yang ditubuhkan di berpuluh-puluh universiti, daripada yang paling berprestij hingga universiti negeri.<\/p>\n\n\n\n
Beberapa penganalisis menganggap bahawa kebangkitan pelajar pada akhir 1960-an dan awal 1970-an bukan sahaja menyumbang kepada tetapi juga menandakan kegagalan projek empayar A.S. di Asia Tenggara dan kekalahannya di Vietnam.<\/p>\n\n\n\n
Begitu juga, pada 1980-an, pelajar menduduki beberapa universiti di Amerika Syarikat untuk menuntut dihentikan kerjasama ekonomi dengan rejim apartheid Afrika Selatan.<\/p>\n\n\n\n
Dalam konteks semasa, bantahan di kampus universiti menghantar pelbagai mesej.<\/p>\n\n\n\n
Pertama, mereka menolak kempen genosida Israel terhadap rakyat Palestin, dan kedua, mereka menolak keterlibatan pemerintah AS dalam pembunuhan beramai-ramai yang sama.<\/p>\n\n\n\n
Gerakan solidariti ini berjaya mencabar propaganda pro-Zionis selama berdekad-dekad di Amerika Syarikat dengan menampilkan rakyat Palestin sebagai manusia.<\/p>\n\n\n\n
Selama beberapa dekad, lobi pro-Zionis seperti AIPAC dan majoriti media telah menggambarkan rakyat Palestin sebagai “pengganas” yang didorong oleh antisemitisme mereka ketika menentang Israel.<\/p>\n\n\n\n
Israel telah kalah dalam pertempuran untuk pendapat umum, dan mereka mengetahuinya.<\/p>\n\n\n\n
Dan memandangkan bagi Israel, pendapat umum adalah sama pentingnya dengan senjata nuklearnya, maka tidak hairanlah mereka bertindak balas secara histeria, mencemarkan nama baik, melegitimasi dan menjelikkan penunjuk perasaan.<\/p>\n\n\n\n
Sesiapa sahaja yang mengkritik program pembunuhan beramai-ramai dan penjajahan Israel segera dilabel sebagai antisemit, simpatisan Hamas, atau “kawan pengganas,” seperti yang berlaku kepada Perdana Menteri Sepanyol, Pedro S\u00e1nchez, selepas beliau mengutuk tindakan Israel di Gaza.<\/p>\n\n\n\n
Masalah dengan strategi ini ialah, selepas digunakan untuk keletihan, istilah “antisemit” telah diturunkan nilainya sehingga menjadi remeh.<\/p>\n\n\n\n
Kebanyakan orang tidak lagi bimbang untuk dituduh antisemitisme, dan mereka tidak lagi berasa gentar dengan Inkuisisi Zionis.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Protes di pelbagai universiti Amerika dalam solidariti dengan Palestin menunjukkan bahawa sokongan sebulat suara dan bipartisan yang diterima<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":18724,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"om_disable_all_campaigns":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[66],"tags":[67],"class_list":["post-18722","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-amerika","tag-amerika"],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/mediaislam.net\/berita\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/18722","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/mediaislam.net\/berita\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/mediaislam.net\/berita\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mediaislam.net\/berita\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mediaislam.net\/berita\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=18722"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/mediaislam.net\/berita\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/18722\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":18723,"href":"https:\/\/mediaislam.net\/berita\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/18722\/revisions\/18723"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mediaislam.net\/berita\/wp-json\/wp\/v2\/media\/18724"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/mediaislam.net\/berita\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=18722"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/mediaislam.net\/berita\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=18722"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/mediaislam.net\/berita\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=18722"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}