Perjalanan seseorang dalam dunia politik sering bermula dengan persepsi, ada yang terbentuk melalui pengalaman, ada yang diwarisi daripada persekitaran.
Begitulah kisah penulis yang mengakui bahawa suatu ketika dahulu, PAS berada jauh di sudut yang tidak disukainya.
Bukan sedikit kata-kata sinis dan kritikan yang pernah dilemparkan.
Namun, masa dan pengalaman politik mengajar sesuatu yang lebih besar: bahawa menilai sesuatu gerakan hanya melalui segelintir watak bukanlah ukuran yang adil.
Perubahan Pandangan Bermula Dengan Perginya Golongan Anwarinas
Menurut penulis, titik perubahan pertama bermula ketika kelompok yang sering digelar ‘Anwarinas’, tokoh-tokoh seperti Mat Sabu, Khalid Samad dan Mahfuz Omar tidak lagi berada dalam PAS.
Pada ketika itu, wajah PAS tiba-tiba berubah.
Nada keras terhadap UMNO juga reda dan suasana politik menjadi lebih tenang berbanding sebelumnya.
Titik perubahan kedua pula berlaku selepas PRU14 pada tahun 2018.
Kejatuhan UMNO dan Barisan Nasional bukan sahaja mencetuskan kejutan politik terbesar negara, malah mendedahkan sikap parti-parti komponennya.
Satu demi satu meninggalkan BN ketika arus tidak lagi memihak kepada mereka.
Ketika UMNO Dijauhi, PAS Hadir Menyokong
Dalam keadaan UMNO sedang diserang bertubi-tubi oleh kerajaan baharu, PAS tampil dengan satu tindakan yang amat tidak dijangka.
PAS hadir menghulurkan salam persahabatan, hadir ke PWTC dan lebih signifikan, menziarahi Dato’ Seri Najib Razak di kediamannya pada saat sokongan terhadap beliau hampir hilang.
Ironinya, ketika pemimpin dan ahli UMNO sendiri menjauhkan diri daripada Najib, PAS pula hadir memberikan sokongan moral.
Episod ini menjadi detik penting yang membuka mata penulis terhadap nilai dan akhlak politik yang dibawa PAS.
Malah penulis sendiri mengimbau kunjungan ke rumah Najib, ketika mantan Perdana Menteri itu berkongsi bagaimana beliau kian dipinggirkan oleh partinya sendiri.
Kata-kata penulis pada ketika itu, bahawa sokongan akan kembali apabila Najib kembali kuat, akhirnya menjadi kenyataan apabila slogan ‘Bossku’ kembali dilaungkan oleh mereka yang dahulu berpaling pergi.
Pilihan Prinsip PAS: Tidak Memilih Jalan Mudah
PAS ketika itu mempunyai hubungan yang baik dengan Tun Dr. Mahathir.
Dan Tun sendiri berdepan tekanan daripada rakan-rakan DAP dalam kerajaan.
Secara logik politik, PAS boleh memilih jalan lebih mudah, mendampingi Tun dan mencari laluan kuasa.
Namun itu tidak berlaku.
PAS membuat pilihan yang berbeza, pilihan yang tidak didorong dendam politik, tetapi didorong agenda umat.
PAS memilih penyatuan ummah melalui Muafakat Nasional bersama UMNO, parti yang ditentangnya selama puluhan tahun.
Keputusan ini bagi penulis merupakan gambaran jelas akhlak politik PAS.
Bandingkan pula dengan beberapa perkembangan mutakhir dalam politik negara: ada parti yang baru berlaga bahu dua tahun sudah berputik dendam, tetapi PAS yang berpuluh tahun bermusuh mampu memilih perdamaian demi masa depan bangsa dan agama.
Mengapa PAS Berbeza? Kerana Ia Bukan Sekadar Parti Politik
Perubahan pandangan penulis semakin kukuh apabila beliau mula mendalami struktur dalaman PAS, sebuah organisasi yang dibina bukan sekadar untuk memenangi pilihan raya, tetapi membina manusia.
Perkaderan, tarbiyah, pendidikan akhlak dan ruh perjuangan menjadi teras pengukuhan ahli.
Kerana itu ahli-ahli PAS terkenal dengan kesetiaan dan disiplin organisasi.
Mereka tidak melawan pemimpin, tidak bermewah dengan jawatan dan tidak mudah goyah apabila diuji.
Selain itu, dasar perjuangan PAS yang berteraskan Islam, memperjuangkan keadilan, kebebasan beragama, kedaulatan tanah air dan nilai pemerintahan yang bersih menambahkan lagi keyakinan penulis bahawa PAS bukan gerakan reaktif, tetapi gerakan berasaskan prinsip.
Pemerintahan Islam yang dibawa PAS bukan sempit dan menghukum, tetapi berpaksikan rahmah, melindungi hak penganut agama lain dan memastikan keadilan dilaksanakan kepada semua.
Ini selari dengan tradisi pemerintahan Islam sepanjang sejarah.
Parti Islam Tidak Akan Mati
Pengalaman panjang PAS berdepan asakan, penindasan dan kekalahan tidak pernah mematahkan perjuangannya.
Malah gerakan Islam, sama ada di Malaysia seperti ABIM, JIM dan PERKIM, atau di luar negara seperti Hamas membuktikan bahawa gerakan yang berteraskan idealisme agama kebiasaannya tidak akan mati.
PAS pernah memiliki ahli sedikit, pernah hidup tanpa kemewahan.
Hari ini, dalam era media sosial dan sokongan kewangan yang lebih kukuh, tidak mungkin gerakan sebesar ini akan terkubur hanya kerana kalah lantaran pusingan demokrasi.
Penutup
Pada akhirnya, penulis menegaskan bahawa beliau bukan ahli PAS.
Namun perubahan pandangan beliau lahir daripada pengalaman, pemerhatian dan keberanian untuk menilai semula sikap sendiri.
Sifat mulia PAS dalam berpolitik, keutamaan terhadap agama, serta keengganannya membina permusuhan melampaui batas, menjadikan parti itu dilihat dengan kaca mata yang lebih jernih dan adil.
“Takbir!” laungan yang menutup tulisan asal, melambangkan satu kesedaran baru, bahawa perjuangan Islam kekal hidup selagi ada insan yang menyambungnya.
About the Author
