Tulisan P. Ramasamy bertajuk “Peletakan jawatan Muhyiddin: Satu langkah strategik yang mendedahkan kekosongan kepimpinan PAS” pada hakikatnya lebih mencerminkan prasangka ideologi dan salah faham mendalam terhadap realiti politik Malaysia, khususnya mengenai PAS dan Perikatan Nasional (PN).
Hujah-hujah yang dikemukakan kelihatan kemas dari sudut retorik, tetapi gagal berpijak pada fakta, sejarah dan struktur sebenar politik gabungan.
Beberapa dakwaan utama perlu dijawab secara tertib dan berasaskan realiti.
1. Peletakan Jawatan Muhyiddin: Strategik atau Terpaksa?
P. Ramasamy menggambarkan peletakan jawatan Tan Sri Muhyiddin Yassin sebagai satu langkah politik licik yang mengatasi PAS.
Ini tafsiran yang terlalu romantik dan tidak selari dengan fakta.
Realitinya, peletakan jawatan tersebut berlaku dalam konteks tekanan dalaman Bersatu, isu perlembagaan PN dan ketidaktentuan kepimpinan gabungan, termasuk persoalan sama ada jawatan pengerusi boleh dilepaskan secara unilateral tanpa kelulusan Majlis Tertinggi PN.
Ini bukan langkah strategik yang kemas, tetapi manifestasi krisis struktur dan kepimpinan yang tidak diselesaikan sejak sekian lama.
Menggambarkan keadaan ini sebagai kejayaan Muhyiddin mengatasi PAS adalah cubaan mengalih perhatian daripada masalah sebenar dalam Bersatu dan PN itu sendiri.
2. Dakwaan PAS Tiada Kepimpinan Nasional: Satu Penilaian Elitis
Hujah bahawa tiada pemimpin PAS yang layak memimpin PN kerana tidak pernah menjadi Perdana Menteri adalah logik sempit dan elitis.
Jika pengalaman jawatan semata-mata menjadi ukuran, maka politik akan terus dikuasai oleh kelompok yang sama tanpa pembaharuan.
Hakikatnya, kepimpinan nasional tidak lahir secara automatik melalui jawatan, tetapi melalui legitimasi rakyat, kestabilan parti, keupayaan mengurus organisasi besar dan rekod pentadbiran negeri. PAS hari ini:
- Menguasai dan mentadbir beberapa negeri,
- Memiliki jentera parti paling tersusun,
- Menjadi parti terbesar dari segi kerusi Parlimen dalam PN.
Menafikan semua ini semata-mata kerana PAS tidak pernah melahirkan seorang Perdana Menteri adalah penilaian berat sebelah dan tidak demokratik.
3. Naratif PAS Berpecah: Dakwaan Tanpa Bukti
P. Ramasamy mendakwa PAS dibelenggu perpecahan dalaman sehingga gagal mencapai kata sepakat.
Ini tuduhan serius, namun tiada satu pun bukti konkrit dikemukakan.
Sebaliknya, PAS adalah antara parti paling stabil dari sudut:
- Disiplin organisasi,
- Keputusan kolektif melalui Majlis Syura,
- Konsistensi pendirian politik sejak PRU14 hingga kini.
Perbezaan pandangan dalam parti politik adalah perkara biasa, tetapi menyamakan perbezaan pandangan dengan perpecahan dalaman adalah satu manipulasi istilah politik.
4. PAS dan Bukan Melayu: Stereotaip Usang
Dakwaan bahawa PAS bertindak bertentangan dengan kepentingan bukan Melayu ialah naratif lama yang diulang tanpa analisis dasar sebenar.
PAS berpolitik berasaskan Islam, tetapi Islam itu sendiri mengiktiraf:
- Keadilan untuk semua,
- Perlindungan hak bukan Islam,
- Prinsip hidup bersama dalam masyarakat majmuk.
Masalah sebenar bukan PAS gagal mendekati bukan Melayu, tetapi sebahagian elit politik bukan Melayu enggan menilai PAS di luar kerangka prejudis sejarah dan propaganda PH-DAP.
Menjadikan Bersatu sebagai jambatan kepada bukan Melayu pula tidak disokong data pilihan raya, kerana realitinya sokongan bukan Melayu kepada Bersatu juga sangat terhad.
5. IPR dan Politik Longgar: Bukan Penyelesaian, Tetapi Pelarian
P. Ramasamy memuji penubuhan Ikatan Prihatin Rakyat (IPR) sebagai langkah strategik Muhyiddin.
Namun gabungan longgar tanpa asas ideologi dan disiplin kolektif tidak pernah terbukti stabil dalam sejarah politik Malaysia.
Gabungan longgar mudah dibentuk, tetapi juga mudah runtuh, kerana tiada prinsip bersama yang mengikat.
PAS menyedari hakikat ini dan sebab itulah PAS lebih berhati-hati dalam membina pakatan, bukan gelojoh mengejar angka semata-mata.
6. Salah Faham Terhadap Konsep Kepimpinan dalam Politik Islam
Kritikan bahawa PAS terlalu berteraskan agama mendedahkan satu salah faham besar: agama dalam politik PAS bukan retorik kosong, tetapi kerangka etika, keadilan dan amanah.
Islam tidak memisahkan politik daripada akhlak.
Kepimpinan dalam Islam bukan sekadar kecekapan teknokratik, tetapi juga:
- Integriti,
- Amanah,
- Kebertanggungjawaban moral.
Menuntut PAS meninggalkan kerangka ini demi kepentingan negara seperti yang ditakrifkan oleh elit sekular adalah meminta PAS mengkhianati asas kewujudannya sendiri.
Kesimpulan: Realiti vs Ilusi
Tulisan P. Ramasamy bukan analisis yang berpijak pada realiti, tetapi refleksi kebimbangan politik terhadap kebangkitan PAS sebagai kuasa arus perdana Melayu-Islam.
Ia mengangkat individu, merendahkan prinsip dan menilai kepimpinan melalui lensa sempit pengalaman jawatan semata-mata.
Hakikatnya, krisis PN bukan berpunca daripada PAS, tetapi daripada kegagalan membina struktur kepimpinan gabungan yang jelas dan mampan sejak awal.
PAS tidak sempurna, tetapi PAS konsisten, berprinsip dan memiliki legitimasi rakyat yang semakin kukuh.
Politik masa depan Malaysia tidak boleh terus terikat kepada tokoh lama semata-mata.
Ia menuntut kepimpinan berasaskan prinsip, kestabilan organisasi dan kepercayaan rakyat dan di sinilah PAS sebenarnya berada, walaupun cuba dinafikan oleh pengkritiknya.
About the Author
