Penjelasan oleh Zee How Tai (Ulasan Apek Cina)
Tulisan ini muncul sebagai jawapan kepada satu soalan provokatif yang diajukan kepada Zee How Tai, seorang penulis bukan Muslim berketurunan Cina, yang sering dilihat mempertahankan Islam dalam wacana awam.
Soalannya berbunyi: “Kenapa kamu selalu memihak kepada Islam? Kenapa tidak masuk Islam dan jadi Melayu supaya kurang seorang pengkhianat Cina?”
Jawapan beliau menarik kerana ia tidak bersifat emosi, sebaliknya dibina atas empat asas pemikiran yang rasional dan berlapik: undang-undang, kewarganegaraan, kebudayaan Cina dan kemanusiaan sejagat.
1. Dari Sudut Undang-Undang
Sebagai seorang pengamal undang-undang, beliau menegaskan bahawa Islam adalah Agama Persekutuan Malaysia, sebagaimana termaktub dalam Perlembagaan Persekutuan.
Pengiktirafan ini bukan hiasan kosong atau simbolik semata-mata, tetapi membawa makna bahawa Islam mempunyai kedudukan istimewa yang wajib dihormati.
Oleh itu, sesiapa yang mencabar kedudukan Islam secara melampau, tidak berasas atau tidak munasabah, sebenarnya sedang mencabar asas Perlembagaan negara.
Dalam konteks ini, mempertahankan Islam bukanlah soal agama peribadi, tetapi tanggungjawab profesional dan perlembagaan.
2. Dari Sudut Kewarganegaraan Malaysia
Sebagai seorang warganegara Malaysia yang pernah belajar dan bekerja di luar negara, beliau menyedari satu hakikat penting: umat Islam di Malaysia sangat bertoleransi terhadap penganut agama lain, selagi tiada pihak yang melampaui batas.
Beliau memberi contoh jelas:
- Tokong Buddha dan Tao mudah ditemui
- Sami dan aktiviti keagamaan bebas
- NGO dan premis vegetarian berkembang
- Upacara keagamaan dijalankan secara terbuka
Beliau turut menyebut satu fakta menarik: di Kelantan yang diperintah PAS sejak puluhan tahun, terletaknya Tokong Buddha ‘Sleeping Buddha’ terbesar di Malaysia, selain banyak wat dan rumah ibadat lain yang wujud dengan aman.
Ini menunjukkan bahawa dakwaan kononnya Islam menindas agama lain tidak selari dengan realiti di Malaysia.
3. Dari Sudut Kebudayaan Cina
Beliau mengingatkan tentang satu falsafah Cina yang terkenal: 入乡随俗 (ru xiang sui su), masuk ke sesuatu tempat, ikut adat setempat.
Menurut beliau, ajaran Confucius dan Taoisme menekankan nilai:
- Hormat-menghormati
- Kesederhanaan
- Keharmonian sosial
Tidak pernah ada ajaran Cina yang menghalalkan penghinaan terhadap agama majoriti atau memaksakan budaya sendiri ke atas orang lain.
Beliau sendiri mengamalkan integrasi budaya:
- Berpakaian kain pelikat
- Makan dengan tangan
- Menonton filem P. Ramlee
- Bertutur Bahasa Melayu
- Bergaul dalam Bahasa Melayu bersama keluarga
Semua ini, katanya, adalah manifestasi sebenar nilai kebudayaan Cina yang matang, bukan pengkhianatan kaum.
4. Dari Sudut Kemanusiaan
Sebagai manusia, beliau mengakui bahawa Nabi Muhammad SAW dikenali sebagai tokoh agung yang membawa keamanan, keadilan dan pemaafan.
Majoriti pengikut baginda juga mencerminkan sifat-sifat ini.
Oleh itu, menghormati Islam adalah tuntutan asas kemanusiaan.
Beliau turut mengkritik sikap segelintir bukan Muslim yang:
- Membina rumah ibadat di atas tanah orang lain
- Melanggar undang-undang
- Kemudian menuduh Islam sebagai penindas apabila tindakan diambil
- Beliau menegaskan bahawa kesalahan tidak boleh dilindungi atas nama agama.
Menariknya, beliau mendedahkan hasil satu tinjauan: 98% pengikut Muslimnya bersetuju bahawa masjid yang dibina secara haram di atas tanah orang lain wajar dipindahkan atau dirobohkan, menunjukkan prinsip keadilan dalam Islam itu sendiri.
Kesimpulan
Beliau mengakhiri hujah dengan satu soalan penting:
Adakah negara yang sering diagungkan oleh pengkritik Islam, seperti Republik Rakyat China memberi kebebasan dan penghormatan yang sama kepada Islam seperti mana Malaysia menghormati agama Buddha, Tao, Kristian dan lain-lain?
Beliau mengingatkan satu peribahasa Cina:
身在福中不知福 (Shen zai fu zhong bu zhi fu)
“Hidup dalam nikmat tetapi tidak tahu bersyukur.”
Menurut beliau, inilah sikap sebenar yang perlu ditegur, bukan Islam, bukan Melayu, tetapi ketidaksyukuran dan kebutaan terhadap keadilan yang sedia ada.
Tulisan ini membuktikan bahawa mempertahankan Islam tidak semestinya datang daripada orang Islam dan mengkritik sikap anti-Islam tidak bermaksud mengkhianati kaum.
Ia adalah suara kewarasan, keadilan dan kematangan berfikir, sesuatu yang amat diperlukan dalam wacana masyarakat majmuk hari ini.
About the Author
